ความรักแบบ "เด็กสายวิทย์"

รักเราเหมือนสารกัมมันตรังสี อาจมีวันน้อยลง แต่ไม่มีวันหมด

เธอแผ่รังสีแกมม่าแห่งความรัก ทะลุทะลวงเข้าสู่ใจฉัน

ถ้าเธอเป็นนิวเคลียส ฉันจะเป็นอิเล็กตรอน

เฝ้าวนเวียนอยู่รอบเธอไม่ห่าง

ฉันเป็นประจุลบ ที่วิ่งเข้าหาสนามความงามของประจุบวกอย่างเธอ

ถ้ารังสีแคโทด บ่งบอกความรู้สึกของฉัน

ทอมป์สันคงไม่มีวันพบอิเล็กตรอน

เพราะสิ่งที่จะปรากฏบนฉากคือหัวใจที่เต็มไปด้วยรัก

ความรักฉันต่อเธอเหมือนโลหะหนัก

สะสมไปทีละน้อยจนกว่าจะมากพอแสดงอาการให้เธอเห็น

ความรักของเรา2 = (ความรักเธอ)2 + (ความรักฉัน)2

+ 2(ความรักเธอ)(ความรักฉัน) cos(ความผูกพัน)


ปฏิกิริยาฟิวชันหลอมรวมความรักของเราเอาไว้ด้วยกัน

ความรักและความเกลียดเป็นไปตามสมการ E = mc2

เมื่อเราให้ E เป็นความรัก และ m เป็นความเกลียด

ความเกลียดที่หายไปจะก่อให้เกิดความรักมากมายมหาศาล

ความผูกพันระหว่างเพื่อนเหมือนพันธะไฮโดรเจน

แข็งแรง ทำลายยาก

เพื่อนกันเชื่อมกันด้วยพันธะโลหะ ยืดหยุ่นได้ แต่ไม่แยกจากกัน

พวกเราคือกรดอะมิโน ถูกสังเคราะห์ขึ้น

แล้วรวมกันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “เพื่อน” "

01. Paradise by T-Max (OST Boys Before Flowers).mp3

TO NIGHT SHOW

ทางช่อง 3 เด้อค่ะ~~

ณ ตอนนี้
ชอบหนังสือที่อกกแนวฆาตรกรรม

ถ้าตั้งใจที่จะทำต้องทำได้อย่างแน่นอน ^^